İSTANBUL

İSTANBUL
İSTANBUL

İSTANBUL...

 

Ne serden ,ne senden vazgeçebildim

Beni,sağa sola bakındır şimdi

Şehrin sancısından az kaçabildim

Sessiz saatlerin tekindir şimdi

*

Ufuktan seslenen vapur seslerin

Biraz pus,biraz da örten sislerin

Göğün dumanında o kavislerin

Gölgesinde,vefâ hakkındır şimdi

*

Şimdi uyu mavi, masmavi şehir

Bugün benim için yüklenme kahır

Bugün beden ağır, kulağım sağır...

Beni iy(i)leştiren kokundur şimdi

*

Bir deniz kokusu dolaşır tende

Marmara köpüğü yürür bedende

Sor bana birşeyler,nasıl,neden de ?

Yüzüme edânı dokundur şimdi

*

İstanbul sustu ya, biraz da olsa

Yüreğim şehiri sakindir şimdi

Sessizlik keşke,her hülyayı bulsa

Belki de maviye akındır şimdi

*

Böyle kal n'olursun,huzurlu, sakin

Suyunda dolaşır yelkenle ,takan

Denizi habire içtim,velâkin

Bir kanat vuruşu yakındır şimdi

*

Pırpırlanır kalbim,taze kan gibi

Martı kucağında atan tân gibi

Derde dermanım ol,bir kaptan gibi

Kır dümeni,suyun mekândır şimdi

*

Tarih sayfasında ,toprağın taşın

Bin atlı akında, ruha yokuşun

İllâ ki şimşekler gibi çakışın

Tuna'dan saplanan okundur şimdi

*

Es bre rüzgâr es,virâ Bismillâh

Sende buldum felâh,etmem sana âh

Kâh, cihângir şavkı vurunca sabah

Kâh ,hilâl aşkıyla sükûndur şimdi

 

Nihâl MİRDOĞAN

ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2018-05-10
  • YAYIN : 8 yıl önce