Huzur,gün ortası seslenir şöyle ;
Gamsız,kedersiz bir ân bulamadım
Acı,hüzün, neyle beslenir böyle ?
Sesini kısmış bir gün bulamadım
Ve artarak yürür son seferlerde
Tozlu ayak sesi değen yerlerde
Fikir,zikir ayrı olan ser'lerde
Allah için yanan can bulamadım
Baştanbaşa her yer kapkara zindan
Hiç eser kalmamış nûr inmiş hân'dan
Çık artık ,bîçâre şu esbâbından
Gamlardan sıyrılmış yen bulamadım
Kâh ağlayan sesler koşarken ân'a
Aşikâr gölgeler gelir zamana
Fırça ile boya düşer zemine
Ey felek ! Renklerde ton bulamadım
Dehlizin mekânı olmuş bedender
Canına saklanmış niçin, nedenler
İnan ki,menzile derin gidenler
Sizlerde necedir yön bulamadım
Bak,baştan aşağı irfan sofrası
Bak,ebem kuşağı irfan sofrası
Bak,güneş döşeği irfan sofrası
Bu sofrada nece sen bulamadım
Çileler pişmeden vuslat olur mu
Hakk yanına koşan ruh yorulur mu
İkramı tadan dil, aşkı bulur mu
Aşka yaslanan bir yan bulamadım
Ey aşk denizi !...Sen,taşıp akarken
Dert ehlinin canı, hüznü dökerken
Geceden kahırlı günü sökerken
Neden kahırsız bir dün bulamadım ?
Gülnihal'im ömür, bir sızı gibi
Alına yazılmış bir yazı gibi
Gel gayrı,bildiysen şu can u teni
"Dermanımdır Allah'ım" sözü gibi
Dert içre dönelim gel ! adım adım
...Huzura banalım gel ! adım adım
Nihal MİRDOĞAN