TELLİ TURNAM

TELLİ TURNAM

Telli turnam selam sana

Sakın konma balçık yola

Yel estikçe her bir yana

Viranelik dola dola ;

Uçamazsın...Hava puslu

Toprağımda yağmur, karın

Dokunduğu yerler paslı

Artık,tadı yok baharın

Gayri böyle büyüdük biz

Büyüdükçe vurdu başa

Eller, yüzler ,etti taciz

Birden bire düştük taşa

Kör,sağır ne varsa düştü

Kabûs bastı sevda gitti

Kala kala dert üşüştü

Hey'e ney'e nağme bitti

Bu havada türkü söyle

Deme bana öğüt verme

Hazar ağlar işte böyle

Tuna kadar yara derme

Anadolu'm yalnız koma

Namert sofra bana kurma

Turnam sen de hazin durma

Gurbet elde gönül yarma

N'ideyim ki, katar katar

Dönen yüzler vatan satar

Sokaklarda hile yatar

Kanun nizam böyle batar

Tak kanada der gülleri

Gün doğanda sıcak elim

Döne döne, saç yelleri

Türk'e gitsin,hissedelim

İn enginden göğsünü aç

Darmadağın sandık mantık

Şu nefisler başa muhtaç

Vesvese ki ; Yandık yandık

Düze çıksın yamaçlarım

Uçsan şurda "hep" ötesi

Boş olmasın avuçlarım 

Bö(y)le çilem hep bitesi

Nihâl MİRDOĞAN

08.11.2012

ŞİİR DETAYLARI