SOMA'YA AĞIT

Fani dünyadaki dinmez sızını

Ömrün omuzunda sal'a düşürdün

*

Ey Soma ! Sen,yüzü boyanan kara

Ocakta,ecele uyanan kara

Kömür alevine soyunan kara

Sineyi nefessiz kula düşürdün

*

Göçüklerden kalan acı manzara

Bir hicrân sundun ki,doy intizara !

Alında terleyen üç kuruş para

Uğruna,yetimi ele düşürdün

*

Yer altına çöken vatan evladı

Göklere erişdi ahû feryadı

'Bükülmesin başı', buydu muradı

Gençlik çağlarını yele düşürdün

*

Yirmidört saat üç vardiye umut

Kömürde sessizlik, fenerde sukût

Parlamaz elmaslar,parlamaz yakût

Toprağın altını ,çöle düşürdün

*

"Ya nasip,Bismillah" derken dileği

Rüzgârın sesini duymaz kulağı

Güneşi görmeyen yiğit bileği

Hilâl çevreleyen ala düşürdün

*

Allah'ım koru sen şehit olanı

Düzenin çarkında yetim kalanı

Avuçları açıp dua dolanı

Kanlı yaşlarıyla sele düşürdün

*

Gülnihâl'im binbir acı yoğruldu

Kahroldu Milletim,vatan kahroldu

Sehitler seslendi ; Ey, Soma n'oldu ?

Melek kanadına şûle düşürdün