RÜZGÂR

RÜZGÂR
RÜZGÂR

 

 

RÜZGÂR

Ey rüzgâr esip esip, durma
Duran hasrete yorgunum ben
Hüznü köpürtüp yele vurma
Uzağa dahi dargınım ben

Doğa , sakin ol, yaz bu gece
Kızıl mehtapla gez bu gece
Tellere vursun saz bu gece
Ağıt çalarsan kırgınım ben

Es de, hayâller yaprağında
Sallansın sevda aşk bağında
Gönlümün giryân toprağında
Çok mağrur olma, durgunum ben

Dalıp giderim çardaklara
Sarmaşık saran adaklara
Sözler değerse dudaklara
Her nefesine serginim ben

Seyyah olup gez nağme nağme
Başın efsuna eğe eğe
Kanayan özlem değe değe
En has yaraya sargınım ben

Oy!.. de, güle katsan beni
Hey !.. de, yıldıza atsan beni
Düşersem eğer tutsan beni
Gökkuşağına vurgunum ben

Leylâ Mecnun'la,Şirin Ferhat
Devrin cefâsı bende kat kat
Ömrümden ıslık sesini at
Hem cevap hem de sorgunum ben

Uzak düşmesin meltem, sakın
Rüzgar ertesi mehtap yakın
Bulutu aşan yere bakın
Yoksan, soğuğa sürgünüm ben

Kaşkol misali sarsan beni
Sıcacık iple karsan beni
Kışa, ayaza, sersen beni
Kat kat düğümle örgünüm ben

Âh Gülnihâl  ! Her şey yalancı
Biri filancı,bir falancı
Yontar keseri hep nalıncı
...Ben ki, baktığın her günüm ben
...Açıp gördüğün derginim ben

İNSAN DENİLEN ERGİNİM BEN

Nihâl MİRDOĞAN

14.12.2015

ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2019-03-19
  • YAYIN : 7 yıl önce