Bir Hoyrat duyulur Kerkük ilinden
-Daşımla,torpağım altun- der Kerkük
-Gamım görülmez mi Türkmenelinden-
Gözlerden dökülen yaşundur Kerkük
-Mahşer günü kimi, yanan sıcağım
Dayandım daha da dayanacağım
Ben,vermirem yâda hep kalacağım-
Uğruna ölesin başundur Kerkük
Esaret kapladı baştan aşağa
Petrolün uğruna girince bağa
Basa basa çakkal dolunca dağa
GökTürk gibi çatan kaşundur Kerkük
Nanca mücadele veren milletim
Türkmen ocağında kaldın mı yetim
Dem günde kimseler demesin bittim
Bu yollar bayrağa koşundur Kerkük
Yohtur atalarda korkunun aslı
'Hara gidim' deme gökbörü nesli
Türk'lüğe yeniden açarsak faslı
Kanın, dirhem dirhem döşündür Kerkük
Şüphe götürmez,sen bir Türk şehrisin
Soydaşım,öz be öz Aras bahrisin
Yanlışın yohh sen ki dimdik doğrusun
Mâzideki şânın düş'ündür Kerkük
Asırlardır Haçlı, başın eğince
Hele ki Türk'ler el ele değince
Tâ tarihten yağız at kişneyince
Kırbaçı şaklatan, meşindir Kerkük
nanca ; ne kadar ,ne denli
bahri ;denizle ilgili