KÂİNAT ÂŞK MEY'İ İÇTİ BU GECE

KÂİNAT ÂŞK MEY'İ İÇTİ BU GECE
KÂİNAT ÂŞK MEY'İ İÇTİ BU GECE

KÂİNAT ÂŞK MEY'İ İÇTİ BU GECE


Sevda rebâbında yumdum gözümü
Notayı koşturup yorduran da kim
Fesleğen kokuyla üfler sözümü
Mânâ kitabını gördüren de kim

Şairin ilhamı aşk mı göz nurum
Yaşanır, ne tebliğ ister ne yorum
İp ucunu alan kalbedir sorum
Tığıyla,gönlümü ördüren de kim

Firdevs göklerinden açıl tenime 
Nûrun sağnakları saçıl tenime 
Hidayet seliyle dol bedenime 
Rahmetiyle beni sardıran da kim

Bu hasretlik hayra alamet değil
Kuran'ın önünde ver başı eğil
Gönlü şahlandıran bu nasıl meyil
Nefsi dürtüleri vurduran da kim

Hay... diye başlayıp hârda yanan ben
Oy... diye başlayıp yârda kanan ben
Duy...diye başlayıp Bir'de yunan ben
Nimet sofrasına girdiren de kim

Kainat aşk meyi içti bu gece
Huzur veren ney'i seçti bu gece
Harmanlı emeği biçti bu gece
Kevser pınarına vardıran da kim

Kırdım zincirimi maksûda vardım
Aşk ile feyz alan sineme sardım
Kehkeşanda, bahtı beyaz âyârdım
İpek seccâdemde durduran da kim

Nihâl MİRDOĞAN

14.03.2012

ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2018-05-19
  • YAYIN : 8 yıl önce