GİTME

GİTME
GİTME

 

Gitme

sen gidersen

bu koca kent 

bir notada takılı kalır

sensizliğin köşe başında

ritmiyle yürünmez olur kaldırımlar

rebabı, tanburası

figana düşer

tezenede yıldırımlar...

Gitme

büsbütün teslim olur karanlıklar

netametli bulutlarda 

boranlı acılara mahkum olur yüreğim

kopar kızıl kıyamet

illâ ki merhamet

oysa gözlerinin bütün tılsımı

tabiatta bahar

uzanır toprağın rengi

serpilirsin bir gül yaprağı gibi

ömrüme yâr

ve takvim yaprağımdasın

diyâr diyâr...

Gitme

zaman ötesine taşıdım seni

deli dolu bir kısrağın nal sesleri

göğüs boşluğumu acıtırken

canımın içine taşıdım seni

narin yürüyüştesin sevgili

canımla beslediğim

sevginin göçüne taşıdım seni

süt beyaz bir sevdanın 

döşüne taşıdım seni

Gitme

sen yüzüne sürgün olduğum adam

seni özlemek

adı hasret çekmekse

ömür menbaıma dur demek

ızdırab kazanında yakma beni

koyu kahkalar atarkan gecelere

yitik bir ezgiye takma beni

ömrümüzün bu asude güzünde

hüzünleri denetme

hüzzamlara dökme beni

karanlığa bir ıslık da sen çaldırma

başka bir yolculuk düşmesin aklıma

bu kent senle güzel

gitme...sağnaklar patlamasın

gök gürlemesin

itiraf ediyorum farkında mısın

yüreğimin mağmasına korku atlamasın

gitme

 

ben hiç hazır değilim

n'olur şaka yapma

kalır gibi gitme

ya kal

ya da gitme....

 

Nihâl MİRDOĞAN

12.02.2013

ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2018-10-04
  • YAYIN : 7 yıl önce