ÇIRPINDIĞIM GECELERIN BIRINDE SENI DÜŞÜNÜYORUM
ÜZGÜN BIR ŞIIR ILE...
hayata acemi çocuğum !
öfkeli nabzınla zehir gibi bağrında kanıyorsun
kader,keşke seni böyle dövmese idi
ufalanıp,sokaklarda dağılmış mercan gibi
kıvranışlarını ağaç dibindeki banklara adım adım salıyorsun
ah !..o yüreğin susuşu
gözbebeklerinin nefrete gömülüp,insanlığa kusuşu
kızgın ateş gibisin
halka halka günlerinin ötesini berisini düşünmekten
taş duvara ördüğün dakikalarını yakmışsın
uykusuzluk teninden sızıyor
üstü çimensiz tepelerde
ışık sızmayan karanlık mahzenlerde
ne sızıların vardır kimbilir
çırpındığım gecelerin birinde seni düşünüyorum
üzgün bir şiir ile...
yakarışların yatağımı sarsıyor
ellerin her an, camlarımda
buğu buğu başdönmelerimdesin
bana bakma öyle
yedeğimdeki şiirimle bir daha bir daha
sana seslenmek isterdim
lâkin çıkar yol bulamıyorum
sesim hep yalnız
korkunç ellerimiz,ayaklarımız hayatını mahvetmiş
sizlere soruyorum
nedir bu umarsız , nedir bu büyük ağzınız
bu çocuk
yitik gülüşü ile sığınmak istediği hayatı terk etmeye başlamış bile
ölüme benzer derinliğiyle...
of ! hayatı bir ucundan yakalayamamışsın küçüğüm
rüzgârını dinlediğim dilinin getirdikleri uzun bir acı
döşeğine boylu boyunca uzanmış upuzun bir sancı
keşke
soluğunu hissetmeseydim
keşke
toprağın çamuruna karışmış o saçlarını sevmeseydim
aptal parmaklarım üşüdü
sana ,seni mutlu edecek şiir yazamadı
çaresizlikten çatlayan beynim düşündü
sana çarpan karayeli ,şaşkın mısralarım kazamadı
hadi de ki;
öpün beni ,çoğalın
de ki;
son uykumda başım düşmesin
beni düşlerimle çoğaltın
de ki;
yedeğinizdeki şiirlerle gelin
biliyor musunuz ;siz yaşarken kalabalıklarda
ben aynı dili konuşuyorum
aynı rüzgârı kovalıyorum
neden sizlerle birlikte esemiyorum
-de çocuğum de-
-yolu yok olan kavgaları ben çıkarmadım-
heybeme kanadı kırılmamış sevgiler bırakın
bakın neler neler yaparım
dağ olurum
başak olurum
yer gök inler
bomboş gölgeme, ayak sesimle dolarım
gökyüzünün aydınlıkları kulak bile verir
ayın karanlığında düz ovalara akarım
bakın...neler neler yaparım
yeter ki yedeğinizdeki şiirlerle gelin
-de çocuğum de-
varsın topum olmasın
varsın ayakkabım olmasın
yeter ki kalem kağıtla gelin
bana kucak dolusu sevgi verin
yanına tarihimi de koyun
Sultan Alparslan'la
Osman Gazi'yle
Mustafa Kemâl'le gelin
M.Âkif'le bana soluk verin
-de çocuğum de-
oluk oluk ihtiyacım var size....
-de
-de ki
benim şu aptal parmaklarım üşümesin
yine çırpındığım gecelerin birinde seni düşünüyorum
yine üzgün bir şiir ile...
08.11.2011
Not ; Yaşadığım bu olayı şiir tekniğini düşünmeden kaleme almıştım.