DEĞİLİM !

DEĞİLİM !
DEĞİLİM !
DEĞİLİM !
 
Azmi sefer edip,gelmiştim sessiz
Kahıra gelmedim ,ben vâh değilim
Kül olmasın coşku, silinmesin is
Yürek bacasında eyvah değilim
 
Yalnızlığım ! Bana dokunma lütfen!
Belki de bir meddah bana hitaben 
Öyküler anlatır,amma bu gün ben,
Hikâye anlatan meddah değilim
 
Kalemimde destan, dilimde türkü
Bu,atadan kalan kutlu bir ülkü
Yola düştüm amma küsmedim,çünkü
Ne fıkra, nükte, ne mizah değilim
 
Hilâle meyleden kızıl gülüm var
Meşk dolu lügâtım, yürek dilim var
Tamburu titreten gönül telim var
Ammâ ben,makam-ı 'segâh' değilim
 
Gece meltemine üflediğinde ney
Yegâh perdesinden doğar dolunay
Fecri boğan ülger bile alır pay
Neden ben, bûselik 'yegâh' değilim ?
 
'Segâh Tekbiri' ,ne Itrî yok idi
Aşkı dert sayanın gönlü tok idi
Benim tercümanım, sâde gök idi
Ammâ "O" sır kadar ,agâh değilim
 
Şu gönül tütmedi aşk ocağında
Pişmedi 'aşk-ı meşk'in kucağında
Kalbin kenar,köşe ,yer bucağında
Hevesi kabaran iştah değilim
 
Oysa,kaç asırdır düştüm peşine
Baş koydum yoluna, bir de döşüne
Dayandığım hâlde Tuna taşına
Çamurlu kıyıda ferah değilim
 
'Tuna ağlar iken, bazı geceler'
Nazlı akan seller, ıslak heceler
Elbet, hazanıma razı geceler
Aslında ben,gama penâh değilim
 
Orası ,hicranın savuştuğu yer
Bak,nehrin denize kavuştuğu yer
Ruhumun dalgayla dövüştüğü yer
Bu kadar yakındım, fersah değilim
 
Söğüt önünden Türk atı geçerken
Tay yelesi,kımız saçıp,uçarken
İdil,Tuna,Nil'de güneş açarken
Sana uyanmayan sabah değilim
 
Çağıldardı sular,pür gülüşümle
Yurdum,sığınağım'a gelişimle
Turnalar misâli süzülüşümle
Değildim,kanayan cenâh değilim
 
Ben,öyle buz gibi sular içtim ki
Alüvyonu aştım kumlar geçtim ki
Vey kıyılarından nûrlar seçtim ki
Ben, ne karanlık ,ne siyah değilim
 
Yalın kılınçlarla feryadlar bölen
Şu sağır kubbede küllerle ölen
Milyon kere yanıp yanıp dirilen
Yar uçurumunda berzâh değilim
 
Dil hayret-i gamla sustu,lâl kaldı
Yazdığım şiirler bîmecâl kaldı
Velhâsıl bana da arz-ı hâl kaldı
Ben âşk yarasına cerrah değilim
 
Susma şair ,yoksa deltalar susar
Ya susarsa heyhat ! Tuna da pusar
Beslenmeyen toprak , çiçeğe küser
Ben açan sevgiydim ,bin âh değilim
 
Böyle karışığım can alışığım
Gülnihâl ! gönlümle pek çatışığım
Gâhi derbederim,gâh barışığım
Dinle ; ben muamma seyyâh değilim
...And olsun,sevdama izâh değilim
 
Nihâl MİRDOĞAN
 
 
Cenâh ; kanat
Penâh ; sığınak
Yar ; kıyılarda veya karada dik yer
ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2021-02-28
  • YAYIN : 5 yıl önce