
"Ete kemiğe büründüm, Yûnus diye göründüm"
der Yûnus Ata
Ölüm izâfi...
her zaman diliminde
hizmeti,ârifliği,irfanı ile
anılıyorsa er kişi
oba,yurt,ânbeân muştuluyorsa O'nu
arş-ı âlâ'ya kâfi...
O er kişi, her kişi değil ;
O
Köroğlu atlısı
O
Sancağın Ulubatlı'sı
O
Türk Dünyasının en kutlusu
Tibet'te,Türkmen'de sen çok yaşa
Aral'da,Ural'da,Uygur'da çok yaşa
Ahlak ve faziletin
davanın mirascısı
derdin ve çilenin hancısı
mehterde,sazda çok yaşa
Türk töresinde çok yaşa
Kaynar ya Karadeniz taşar Sakarya
Bazan haddi bilmez lâflar akar ya
Dev sanan cüceler kaygan bakar ya
Davamızda gücünle hep yaşa
iman, ülkü aşkımızda çok yaşa
O Türk'e eş, yolbaşçımız
O üç hilal sancağımız
O ay-yıldızın gölgesinde
ezan sesindeki duamız
Beştepe otağında
çok yaşa
seni unutmak mı
hâşâ
Türk oğlunun sözünde
Dil,Din,Bayrak ve Devlet izinde
sonsuza dek yaşa
yaşa ki
biz evlatların
dola taşa
sen ola !..