BİR ÂFET Kİ...

BİR ÂFET Kİ...
BİR ÂFET Kİ...

BİR ÂFET Kİ...

Telaffuza takılırsam,
Dilim olur perem perem
Hele ,sözde bükülürsem
Anlam yanar buram buram

İntizârım, daha yavaş
Bana daha sessiz ulaş
Heyhât ! yandı toz,toprak,taş
Söyle bana nerde duram ?

Bu âfette ben miyim iz ?
Figân doldu yandı geniz
Âh fayından sessiz sessiz
Gelirse en belâ deprem ;

Böylesine tutuşur söz
Cem misâli dolaşır öz
Oysa, arta kalırsa köz
Kıvılcıma sevda saram

Tutamadım dizginleri
Yürek deşen gezginleri
Bunlar zamir bezginleri
Öznesini sarsın kavram

Kimdir acep , vaktin suçu ?
Nice bin kez aktin suçu
Ah ! tanyeri döktün suçu
Acıtıyor dirhem dirhem

Girdap gibi kayboluşta
Aşk üzere vâr oluşta
Lebim lâfa her doluşta
Kâh hasrete sızı verem

Kâh muamma bir şarkıya
Kâh murâdsız her türküye
Bu feleğin hâl çarkı ya
Semâlardan merhem sürem

Meftûn olup, gel uzaktan
Gölgemi sor bu topraktan
Gönlümdeki gül budaktan
Hasbahçene koku serem

Seni gören gökler sıcak
Gelirsen ân patlayacak
Sensiz dönmez köşe bucak
Dönmez dünya,dönmez kürem

Ya gel bana bir bulutla
Ya da kuşlar gelsin ud'la
Söz odur ki ;her sükûtla
Bağlansın mıh gibi pârem

Martılara uysun makam
Dalgalarda teknem,takam
İmbatlara düşsün cakam
Kanatları olsun çarem

Gülnihâl'im ,her limânda
Hicrân,kuşun dudağında 
Gamlar,çeşm-i giryânında
Aşkı tartar,gram gram
...Arz-ı hâle,sızlar yaram

Nihâl MİRDOĞAN

07.04.2017

ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2018-05-10
  • YAYIN : 8 yıl önce