Nedendir ayağa sürmüş kendini
Papuçlu papuçsuz her yüzüm benim
Kâh gözlerim yola kurmuş bendini
Kaldırıma sinmiş yer yüzüm benim
Kâh üşür eşkâlim gökler döğüşür
Atın yelesiyle rüzgâr boğuşur
Vurur,toynak sesi, âti değişir
Kişneyen öfkemdir, her izim benim
Kâh terler eşkâlim güneş meşkinden
Rahmetleri yağar Mevlâ aşkından
Çölü kucaklarsam, Mecnun şevkinden
Deliliktir belki, her nazım benim
Siyah bir tanyeri yürür ansızın
Küçük sıska sesler girer ansızın
Yürürken caddeler görür ansızın
Ve öyle güzel ki her dizim benim
Taban, zaman zaman yorulur durur
Taşlara, bitişik hicranlar vurur
Hicranlar belânın yerini sorar ?
Her köşede, bil ki... her sözüm benim
Köşelerde, yavaş yavaş ve yer yer
Cilvekâr yalnızlık başını eğer
Adımım attıkça, banaymış meğer
Ne sonu ne ilki... her çözüm benim
Başkadır çünkü o kat kat şafaklar
Öbek öbek dağı görür afaklar
Dağlar kızarınca mor infilâklar
Uçunca göklere, her közüm benim ;
Ne geceyi ne de gündüzü anlar
Zemin mahkûmuysa yere bakanlar
Kâh acıtır tozlar, batar dikenler
Yer altında biter her kazım benim
Kazdıkça derinden derine, yürür
Ayağım birinden birine yürür
Eylemler, ederse suçta tekerrür
Hayat fiilidir, her yazım benim
Duydum ! Bir geliş var üstüme doğru
Kaç seferdir düşer bitimsiz kahrı
Bu garip âlemde çileli bağrı
Sardığım ellerde, her sızım benim
Ne bezirgânları ağırladım ben
Ne yükleri attım,kahırladım ben
İlm-i hâlsiz fikri zuhurladım ben
Sükûtla gül verdi ,her sezim benim
Görmeyi bıraktım ,hissediyorum
Kâh gökte,kâhi yerde geziyorum
Delitay sırtından sesleniyorum ;
...Biliniz ,mânâda her düzüm benim
....Ülkü bahçesinde her gezim benim
12.12.2015