BEN BURALARDA DOLAŞIYORUM

BEN BURALARDA DOLAŞIYORUM
BEN BURALARDA DOLAŞIYORUM

 

BEN BURALARDA DOLAŞIYORUM

Gece çöktü mü güneşin üstüne
bir de ay gülümsedi mi şiirden şiirden 
huzur aktı mı bulutların içinden
hele denizde pırıl pırıl parlayan yakamozlar
bir de yosunların misk kokusu geldi mi
derinden derinden...
tekneler kıyıda dans ediyorsa dalgalarla
balıklar bu geceyi sevdiyse
ılık ılık esen rüzgâr tenimi sarmışsa
serinden serinden
yüreğim çıkar gibi oluyorsa yerinden

tarifi yok bunun ben buradayım


Yayan yapıldak yürürken sararmış yaprakların sesleri
kulağıma serenad gibi geliyorsa
yüzümdeki gülümseme yüreğimdeki tebessüm ise
artık canım acımıyor diyorsa dilim
korkularımı karanlık geceler öpüyorsa
hele
toprak dile gelmişse yağmur yağdığında
misk gibi koktuğunu söylemişse
bir de kırmızı güller sevdanın bir parçası olduğunu 
biliyorlarsa

tarifi yok bunun ben buradayım...

Rüzgârdan uçuşan saçlarım ahenkle dans ediyorsa
turnaları kirpiklerimin üzerine koyup denizin dudağını öpebiliyorsam
boğazın suları serin serin sevda esse bile
şehir çoktan uyumuş ve ben halâ yürüyorsam
dedim ya canım dedim ya

tarifi yok bunun , pıtır pıtır tomurcuklanan bir hâyâlin içinde koşuyorum
ve ben buralarda dolaşıyorum

Nihâl MİRDOĞAN

25.07.2010

 

Görüntünün olası içeriği: 1 kişi, ayakta, okyanus, gökyüzü, açık hava, su ve doğa

ŞİİR DETAYLARI
  • YAZAN : NİHAL MİRDOĞAN
  • YAZIM : 2018-05-12
  • YAYIN : 8 yıl önce