BAĞIŞLA BENİ
Bırak yerinde kalsın bütün cazibesiyle
Tek perdelik piyese eklendiğimiz zaman
Başladı aşk oyunu,ebesi sobesiyle
Ki,malûm o şehirde saklandığımız zaman
Hep seni biriktirip özlemi büyütünce
Zaman zaman yanına koşardım öylesine
O şehir "zaman doldu! " sözünü dayatınca
Boynum bükük dönerdim, yaşardım öylesine
Bırak yerinde kalsın bütün cazibesiyle
Uyandırma masum ve mağrur dalgınlığımı
Kalbimdeki ihtilâl kalsın şaibesiyle
Bağışla beni gözüm,görme solgunluğumu
Hatalarınla gelme üstüme üstüme yâr
Suçu kendinde ara ,az birazcık n'olur
Kaç canan ,tenindeydi veyahut kaç zülfüyâr ?
Sadakatten bahsetme ! Sadakat ziyân olur
Gülistan diyârında dolaştın velhâsıl yâr
Avare mi bağban mı,ne idin bilmiyorum
Bu kaçıncı dönüşün,bu kaçıncı fâsıl yâr
Bağışla beni sana bu defâ eğilmiyorum
Bağışla beni, uzun seneler geçti gitti
Öylesine ıssız ve öylesine sisliydi
Şu vâkit, belki karlı belki soğuk dedirtti
Sen yokken şu gökyüzü ,işte böyle pusluydu
"Ya da ağla be gözüm, kıskansın kahkalar"
Ben hayatın terkine binip yola çıkmışım
Gözüm öyle ağla ki,gülsün âhlar,vâhlar
Günlerin ötesine eyerimi takmışım
Hani bir zaman canı acıyan deli taydım
Arşa çıkan çığlıkla, dilde bakiye kaldın
Seni,Leyla çölünde avare Mecnun saydım
Hani süvariydin sen ?...Dönüp harabı saldın
Karıştı duygularım karıştı diyâr diyâr
Dolanırdım boynuna bir efsâne süsüyle
Cerenin sekişini Tuna suyu boğdu yâr,
Dilde "Kırmızı Gülün Alı Var" türküsüyle
Türkülerin güftesi,kâtip,kâtibesiyle
Yazan yazmış oyunu,dağa salmış ağıdı
Maziyi mühürleyen aşkın vecibesiyle
Sen de sal Kaf'a sevda yazan her bir kağıdı
...Bırak yerinde kalsın bütün cazibesiyle
...Ve perde kapandı yâr,Gülnihâl'in sesiyle !
Nihâl MİRDOĞAN
01.11.2016
vecibe; borç hükmünde olan görev, ödev
şaibe ;eksiklik, kusur