Milli mücadelede bir destan yaratıldı
Varlığıyla yazdılar ana-dolu adını
Kağnısıyla, yavrusu her daim anlatıldı
Vatanın yüce,aziz Anadolu kadını
Cepheye mermileri sırtında taşıdılar
Dillerde türkülerle,destanda yaşadılar
Vefâyla,sabır ile sadakât ışıdılar
Şefkâtli yüce ,aziz Anadolu kadını
Merhametli elini terlerine sarışı
Kekiğin kokusudur saçının her karışı
Belli eder özveri yüklü ,kambur duruşu
Riyâsız,yüce,aziz Anadolu kadını
Onu bekler inekler ağıldaki koyunlar
Son nefesine kadar terde emektir onlar
Türk adıyla bedende, bükülmesin boyunlar
Cesurdur yüce,aziz Anadolu kadını
Çalı,çırpı yüküyle rüzgarları aşarlar
Ahlayıp,oflamadan buğdaylara koşarlar
Sonra yağmurlar gibi bereketle taşarlar
Sabırlı yüce,aziz Anadolu kadını
Zeyno bacı,Elif kız ya da Kezban anadır
Mis toprak kokusunun nemli sıcak adıdır
Ellerdeki nasırlı narin çizgi, şânıdır
Emeği yüce, aziz Anadolu kadını
Gülnihal yine der ki,kadın ve erkek birdir
Evini saray yapan cevher , eşsiz safirdir
Anneliğin otağı, sevgi odunda kordur
Canandır, yüce, aziz Anadolu kadını
"Dünyada hiçbir milletin kadını, ben Anadolu kadınından fazla çalıştım, milletimi kurtuluşa ve zafere götürmekte, Anadolu kadını kadar emek verdim diymez. Erkeklerden kurduğumuz ordumuzun hayat kaynaklarını kadınlarımız işletmiştir. Çift süren, tarlayı eken, kağnısı ve kucağındaki yavrusu ile yağmur demeyip, kış demeyip cephenin ihtiyaçlarını taşıyan hep onlar, hep o yüce, o fedakar, o ilahi Anadolu kadını olmuştur. Bundan ötürü hepimiz bu büyük ruhlu ve büyük duygulu kadınlarımızı, şükranla ve minnetle sonsuza kadar aziz ve kutsal bilelim."
30 Mart 1923 Vakit Gazetesi...
M.Kemal ATATÜRK
7.03.2011